نماز عشق

ما در نماز عشق به سوی تو  بوده‌ایم

از كعبه دل بُریده به كوی تو  بوده‌ایم

قصد دلم هزار پریوش نموده‌اند

واگو كه ما اسیر به موی تو  بوده‌ایم

پروانه سان اگر كه در آتش بسوختیم

نَبوَد گلایه عاشق خوی تو  بوده‌ایم

شمشاد باغ جلوه‌گری كم نما كه ما

سرمستِ آن طراوت و بوی تو  بوده‌ایم

با سُوریان باغ بگفت عندلیب عشق

آزاده سروِ بر لبِجوی تو  بوده‌ایم

درخون نشست سینه‌ی لاله ازاین خبر

وقتی شنید درتب روی تو  بوده‌ایم

«سینا» بریخت باده وگفتا كه نوش كن

او بی‌خبر كه مستِ سبوی تو  بوده‌ایم

شعر نماز-نهانخانه اسرار

نهانخانه اسرار

بـــر در میــکــده از روی نیـــاز آمــــده‌ام	پیش اصحاب طریقت به نماز آمده‌ام
از نهــــانخــــانه اســــرار نــــدارم خبــری	به در پیرمغـان صــاحب راز آمــده‌ام
از سـر کوی تو رانــدنــد مــرا بــا خــواری	با دلی سوخته از بــادیه بــاز آمــده‌ام
صوفی و خرقة خود، زاهد و سجاده خویش	من سوی دیر مغــان نغمه نواز آمده‌ام
بــا دلــی غمــزده از دیــر به مسجـد رفتــم	به امیدی هِله با سوز و گـداز آمـده‌ام
تــا کنــد پــرتــو رویـت بـه دو عـالم غوغا	بر هر ذره به صــد  راز و نیــاز آمده‌ام   امام خمینی